Tussendoortje

Van een aantal kleine scraplapjes, vorig jaar gekregen op het quiltweekend, maakte ik 12 nine-patches. Maar wat doe je nu met 12 kleine blokjes?

Nou, dat weet ik wel! Je kunt er een rand van maken. Dat heb ik al eerder gedaan bij de '12-kleintjes' (zie zijkolom). Toen ging ik precies zo te werk. 

Als je een rand hebt, dan moet er wel een middenstuk in. Ik koos voor een Kompasroos. Leuk om die zelf te tekenen in het formaat dat ik wil. 

Dan moet er natuurlijk nog een leuke rand omheen. Die wilde ik niet te gemakkelijk hebben dus tekende ik iets wat ik leuk en een beetje bewerkelijk vond. Waarom zou je het jezelf makkelijk maken als het ook een beetje ingewikkeld kan?

Ik was blij met de rand toen ik zag hoe mooi die aan de quilt paste. In de dagen die volgden kwam er steeds een rand bij en op de quiltbee zette ik de laatste rand eraan. Wat nog ontbrak, dat waren de hoeken.

Ook die werden er snel bij verzonnen in dezelfde stijl als de rand. Daarmee is de top van dit tussendoortje alweer klaar. 

Uiteindelijk zijn de 12 blokjes, waar dit verhaal mee begon, van ondergeschikt belang geworden. Dat kan zomaar gebeuren. 

Groetjes Elle

Herinneringsquilt

Vandaag werk ik aan een herinneringsquilt. Een vriendin van een vriendin wilde graag een quilt van de kleding van haar overleden moeder. Mijn vriendin wist wel iemand....We hebben eerst gepraat over wat ze zou willen. Ze wil graag een wandkleed om in de hal bij haar vader te hangen. De plaats en daarmee de afmeting is dus bekend. Toen ik voor de tweede maal bij haar kwam, hebben we de kledingstukken bekeken en een keuze gemaakt voor de kledingstukken/kleuren die ik zou gaan gebruiken. 

De tas heeft lang in de huiskamer gestaan. Ik had wel een idee maar nog niet het lef om de kledingstukken te versnijden. 

Toen het eindelijk wel zover was, begon ik voorzichtig om de rekbare stoffen te voorzien van versteviging en de stoffen vervolgens in stroken te snijden. 

Pfff. Het begin was gemaakt. Gelukkig

Maar wederom bleef het een poos liggen totdat ik weer een dag gepland had om mijn idee nu echt vorm te gaan geven. Alle stroken werden uitgelegd zodat er een mooi kleurverloop ontstond. 

Ik tekende op patroontekenpapier het idee uit en begon met knippen en neerleggen van de stofdeeltjes. 

Plots begon het te worden zoals ik het voor ogen had. Aan het einde van de dag lagen alle stofjes geknipt en was ik heel tevreden over het resultaat.  Inmiddels zijn 4 van de 5 banen klaar. Nu die ene nog en dan alles aan elkaar maken en afwerken natuurlijk. 

 

Ik hoop heel snel het eindresultaat te laten zien. De streefdatum is 28 juni. En dat heeft ook een reden.

Groetjes Elle 

Met een beetje weemoed

Als kleuter wilde hij graag een 'voetbaldekentje'. Hij tekende een voetbalveld en ik naaide voor hem een voetbaldeken. Nog steeds kruipt hij 's avonds op de bank onder deze deken. Die heeft hem al heel veel warmte gegeven.

De volgende deken die ik voor hem maakte, was er één van stofjes met daarop Cheetahs. Hij was dol op cheetahs en spaarde boeken, afbeeldingen en dvd's van deze prachtige beesten. Ook had hij er een knuffeltje van. 

Zijn hele lagere schoolperiode heeft hij zijn voorliefde voor cheetahs behouden. Eenmaal op de middelbare school, werd zijn voorliefde voor muziek nog groter dan die al was. Naast het maken van muziek op zijn drumstel, gitaar, basgitaar en keyboard, luisterde hij ook heel veel naar muziek en we hoorden van bands die minder bekend waren. Hij had het al over de band Muse toen de meeste mensen daar nog niet eerder van gehoord hadden. Toen de cd van The Resistance uitkwam, zag hij in de cd-hoes een mooi en uitdagend patroon voor een quilt.

De belofte was snel gemaakt maar het duurde nog een hele poos voordat dat kleine cd-hoesje uiteindelijk de vorm had van een heuse quilt.  Deze, niet zo grote, quilt, hangt boven zijn bed en in augustus zal hij enkele dagen in de grote kerk hier in Breda hangen op de tentoonstelling van het quiltersgilde (24 t/m 27 augustus)

 Vandaag sluiten we, met een beetje weemoed, zijn middelbare schoolperiode af. Vandaag heeft hij te horen gekregen dat hij is geslaagd voor het VWO. Volgende week wordt hij 18 jaar. 

Superblij en supertrots zijn we op onze jongste zoon.

In welke periode zal ik weer een quilt voor hem gaan maken en welk thema zal dat dan hebben? Ik ben er heel benieuwd naar. 

Alle uilen op een stokje

Lang geleden, een jaar of vijf, denk ik zo, kocht ik stofstaaltjes met uiltjes en bijpassende stofjes in rood, oranje en bruin. Gekke stofjes. Drukke stofjes. Wat-moet-je-ermee-stofjes. 

De uiltjes werden uitgeknipt en de rest van de stofjes werd in stroken gesneden. Daarmee had ik weer eens een vakantieprojectje gecreëerd. Maar vakantieprojectjes zijn nooit in een vakantie af. Ooit komt dan het moment dat zo'n projectje uit de stapel gepikt wordt en dat er een heuse top van gemaakt wordt. 

In dit geval werden de lange banen doorgeknipt zodat er een uiltje tussen genaaid kon worden en werden de banen met behulp van bruine sashings aan elkaar gezet. 

Wat rest is het maken van wat kleine applicaties, om de tak, waarop de uiltjes zitten, optisch door te laten lopen en dan kan er gequilt gaan worden.

De piramides zijn af.

Als de voorgesneden stapeltjes stof zo voor het grijpen liggen, dan is het klusje snel geklaard. Alle piramides zijn af.

Het is ook zo'n lekker karweitje. Ik doe er ongeveer 40 minuten over om 1 piramide in elkaar te naaien. Het is dus al laagdrempelig om er 1 ter hand te nemen. Is er wat meer tijd, dan begin je aan de volgende en anders blijft het er gewoon bij 1. Ook goed. 

Nu staat hier de televisie maar zelden aan, maar nu het voetbal is, ga ik bij de mannen zitten en naai ik dus elke helft een piramide.  

Nu worden de rijen aan elkaar gezet. Ik dacht dat ik niet van het roze was, maar als ik mijn pioenrozen zo naast het kaarsje zie staan en mijn dienblaadje daarbij zet, dan kan ik toch niet ontkennen dat er wel degelijk een vrouwelijke touch in mijn mannenhuishouding te vinden is.

Gisterenavond werden alle piramides op de grond uitgelegd om de volgorde te bepalen. Ik wil natuurlijk niet dat er twee keer een zelfde bovenkantje naast elkaar ligt of dat eenzelfde patroontje in de witjes elkaar in de hoek tegenkomen..... (haha, alsof iemand dat zou zien).

Het is natuurlijk ook 1 van de leukste momenten van het maken van een quilt om alle blokken te rangschikken net zolang totdat je ogen zonder onderbrekingen de hele quilt overgaan. Dat was al redelijk snel het geval dus kon de eerste rij in elkaar gezet gaan worden.

Op 'Bloglovin' stond vandaag een leuke post over het feit dat je zoveel momenten op een dag kunt gebruiken om iets aan je quilt te doen, en dat je echt niet altijd een aaneengesloten tijd nodig hebt om productief te zijn. Even kijken of ik een link kan vinden. Ah, hier zo. Dus ik zet mijn dienblaadje met piramides vooral niet te ver weg om er tussendoor steeds even aan te kunnen werken. En wie zei dat het bouwen van een piramide zoveel jaren kost...

Piramidequilt

Eind vorig jaar kwam ik op dit blog een leuke quilt tegen. De Sweet Surrender, gemaakt door Ineke. Een quilt met vrolijke piramides en op de witte delen, een grote bloemapplicatie. De quilt met de vrolijke kleuren sprak me erg aan. Vrolijk gekleurde lapjes had ik ook wel en een mal voor een 'spekje' is ook zo getekend. In de bloemapplicaties had ik niet zo'n zin. Ik vond het leuker om de witte vlakken uit allerlei 'witjes' op te bouwen. Verder vond ik het erg leuk dat alle onderkantjes van dezelfde kleur waren. Ik koos voor een donker roze kleur. 

(De blokken zijn nog niet aan elkaar gezet, ze liggen hier even uitgestald). 

Tijdens de quiltbees is er afgelopen tijd steeds aan de piramides gewerkt. 

Het begon eigenlijk als een projectje voor tijdens de wintersport. 'Skiën in St Anton' leek me dan ook een toepasselijke naam. Een gezellige, fleurige skidorp met het wit van de sneeuw. Of deze naam blijft, dat moeten we nog zien. Uiteindelijk heb ik er op wintersport namelijk niet zoveel aan gedaan.

Inmiddels heb ik vijf rijen en meet de quilt 1.00 m bij 1.25m. Dat mag nog wel wat groter. De fel gekleurde lapjes zijn nog lang niet op, er is zeker nog genoeg om de quilt een blok breder en twee rijen langer te maken. 

Ook van de roze stof heb ik nog genoeg om de benodigde 75 driehoekjes te knippen. 

Alle lapjes worden verdeeld om de 13 hele en 4 halve piramides te maken. 

Ik kan weer lekker vooruit. De witte piramides volgen later.

Groetjes Elle

Over de 'Gossip' die af is en andere zaken

De Gossip in the Garden is af. Al even hoor. Mijn streven om hem voor het eind van 2015 af te hebben is in principe gelukt. Echter, ik wilde graag een stofje uit de quilt gebruiken als afwerkbies.

 In de quiltwinkel 'om de hoek' hadden ze dit stofje niet en dus ging ik even heel hard denken waar ik dit stofje vandaan had...... van de Lindehof in Zalk. Daar was ik geweest op weg naar het quiltweekend twee jaar geleden.

Tijdens dat quiltweekend maakte ik het eerste blok van deze leuke quilt.

Nadat ik een foto en een mail naar de Lindehof gestuurd had, kreeg ik het prettige bericht dat ze nog een stuk van de gewenste stof had. Yes. Geluk hebben dus.

 

Met deze vertraging was het uiteindelijk toch januari 2016 voordat de quilt echt af was.

Wat is het toch een heerlijk gevoel om (een half jaar na de Muse quilt), weer een affo te hebben. Het voelt zo lekker als een quilt helemaal klaar en afgewerkt is. Het geeft ook een enorme boost om een ander project naar een einde te gaan brengen. En dat 'andere' project lag er. Maar dat komt volgende keer, eerst nog wat foto's van de 'Gossip in the Garden'.

De Gossip-kenner ziet dat ik enkele kleine veranderingen heb aangebracht. Zo heb ik de sterren rondom het middenblok door laten lopen en de hexagonblokken verkleind. Het cupcakeje is naar onderen verhuisd.

Met dank aan Marry, die tijdens het quiltcafe in Breda, deze foto's maakte.  

Groetjes Elle