Overhandigd

Gisteren mocht ik de herinneringsquilt overhandigen. Hoewel ik zelf tevreden was en blij was met het resultaat, stapte ik toch zenuwachtig het tuinpad op en drukte ik met een beetje een trillende hand op de bel. 

Lang hoefde ik niet in de zenuwen te zitten, ze wilde de quilt meteen zien. Omdat ik natuurlijk de quilt ophield en dus recht tegenover haar stond, kon ik de reactie goed zien. En dat was mooi. Ze was ontroerd, blij en verrast.

Ik kan niet anders zeggen dan dat mijn missie geslaagd is.

Licht en vrolijk verliet ik even later haar huis. Ik hoor zeker nog hoe haar vader de quilt ontvangt en ik krijg een foto als de quilt op zijn plek hangt. Daar kijk ik naar uit.

Hier nog een foto die ik in mijn tuin maakte van de quilt. 

Groetjes Elle

De herinneringsquilt.

Dit is 'm. 

De herinneringsquilt. 

Gemaakt van kleding van een mevrouw die overleden is. Dinsdag is het haar geboortedag. Dan krijgt haar man deze quilt als herinnering aan haar. Hopelijk brengt het mooie herinneringen terug bij het zien van al die bekende stukjes stof. Ook hoop ik dat de dochter, die mij gevraagd heeft dit te maken, blij is met het resultaat.  

Gelukt

Ook vandaag moest ik nog even doorwerken  aan de herinneringsquilt om de afwerkbies vast te zetten en een ophangtunnel  te maken. 

De scherpe opmerker vraagt zich af hoe het kan dat de top net af is en de quilt nu klaar is. Ik zal het verklappen. 

Het is geen quilt. 

Er is namelijk niet gequilt. 

De dikke verstevigde kledingstoffen, genaaid op een stevige ondergrond, maken het onmogelijk om het geheel door te quilten. Het is dus eigenlijk een wandkleed van de stoffen van de kleding. Hoewel? Er is wel sprake van een zachte vulling en een achterkant dus in die zin is het weer wel een quilt. 

Wat maakt het ook uit. 

Ik ben heel blij met het eindresultaat en ik hoop dat de ontvanger dat ook zal zijn. 

Als ik de quilt overhandigd heb, zal ik hier een foto plaatsen.

Groetjes Elle

Geen eitje

Het afwerken van een quilt is beslist geen eitje. Het aanzetten van de bies, de randen afsnijden en dan hopen dat alles echt zo netjes recht en strak is als het daarvoor was, is geen sinecure. 

(Rare kleurtjes op de foto, paars wordt rood. Nou ja). 

Het lijkt erop dat het gaat lukken. De quilt is erg zwaar en het kost moeite om de naald door de stof te duwen. Het vastnaaien van de afwerkbies aan de achterkant is dan ook beslist niet deze avond klaar. Morgen maar weer verder dan. Gelukkig heb ik nog een paar dagen. 

1 hoek is gedaan. De volgende mag nog wat strakker. Nog een zijde en dan naar bed. 

Herinneringsquilt

Vandaag werk ik aan een herinneringsquilt. Een vriendin van een vriendin wilde graag een quilt van de kleding van haar overleden moeder. Mijn vriendin wist wel iemand....We hebben eerst gepraat over wat ze zou willen. Ze wil graag een wandkleed om in de hal bij haar vader te hangen. De plaats en daarmee de afmeting is dus bekend. Toen ik voor de tweede maal bij haar kwam, hebben we de kledingstukken bekeken en een keuze gemaakt voor de kledingstukken/kleuren die ik zou gaan gebruiken. 

De tas heeft lang in de huiskamer gestaan. Ik had wel een idee maar nog niet het lef om de kledingstukken te versnijden. 

Toen het eindelijk wel zover was, begon ik voorzichtig om de rekbare stoffen te voorzien van versteviging en de stoffen vervolgens in stroken te snijden. 

Pfff. Het begin was gemaakt. Gelukkig

Maar wederom bleef het een poos liggen totdat ik weer een dag gepland had om mijn idee nu echt vorm te gaan geven. Alle stroken werden uitgelegd zodat er een mooi kleurverloop ontstond. 

Ik tekende op patroontekenpapier het idee uit en begon met knippen en neerleggen van de stofdeeltjes. 

Plots begon het te worden zoals ik het voor ogen had. Aan het einde van de dag lagen alle stofjes geknipt en was ik heel tevreden over het resultaat.  Inmiddels zijn 4 van de 5 banen klaar. Nu die ene nog en dan alles aan elkaar maken en afwerken natuurlijk. 

 

Ik hoop heel snel het eindresultaat te laten zien. De streefdatum is 28 juni. En dat heeft ook een reden.

Groetjes Elle