maandag 27 juni 2016

Overhandigd

Gisteren mocht ik de herinneringsquilt overhandigen. Hoewel ik zelf tevreden was en blij was met het resultaat, stapte ik toch zenuwachtig het tuinpad op en drukte ik met een beetje een trillende hand op de bel. 

Lang hoefde ik niet in de zenuwen te zitten, ze wilde de quilt meteen zien. Omdat ik natuurlijk de quilt ophield en dus recht tegenover haar stond, kon ik de reactie goed zien. En dat was mooi. Ze was ontroerd, blij en verrast.


Ik kan niet anders zeggen dan dat mijn missie geslaagd is.
Licht en vrolijk verliet ik even later haar huis. Ik hoor zeker nog hoe haar vader de quilt ontvangt en ik krijg een foto als de quilt op zijn plek hangt. Daar kijk ik naar uit.



Hier nog een foto die ik in mijn tuin maakte van de quilt. 

Groetjes Elle

zondag 26 juni 2016

De herinneringsquilt.


Dit is 'm. 

De herinneringsquilt. 

Gemaakt van kleding van een mevrouw die overleden is. Dinsdag is het haar geboortedag. Dan krijgt haar man deze quilt als herinnering aan haar. Hopelijk brengt het mooie herinneringen terug bij het zien van al die bekende stukjes stof. Ook hoop ik dat de dochter, die mij gevraagd heeft dit te maken, blij is met het resultaat.  

donderdag 23 juni 2016

Een dag niet gequilt

..is een dag niet........ 
Nee, dat wil ik helemaal niet zeggen. Ik heb gewoon een dag niet gequilt. 

Nu de herinneringsquilt af is, kan ik me even richten op iets anders: het feest van Bernt. Behalve dat hij geslaagd is voor het VWO, is hij deze week 18 jaar geworden. Morgen gaan we dit vieren met familie (die letterlijk van alle kanten in het land komt) en natuurlijk met Bernt zijn vrienden. Ik heb er ontzettend veel zin in. 

Vandaag had ik een drukke werkdag dus morgen doe ik boodschappen en ga ik vervolgens aan de slag om allerlei lekkere dingetjes te maken. Waarschijnlijk wordt er morgen dus ook niet gequilt. 

Mijn rechterduim is daar trouwens best blij mee want die heeft het zwaar te verduren gehad en kan wat rust gebruiken. 

Een rustig avondje allemaal. 

Groetjes Elle

woensdag 22 juni 2016

Gelukt

Ook vandaag moest ik nog even doorwerken  aan de herinneringsquilt om de afwerkbies vast te zetten en een ophangtunnel  te maken. 

De scherpe opmerker vraagt zich af hoe het kan dat de top net af is en de quilt nu klaar is. Ik zal het verklappen. 

Het is geen quilt. 

Er is namelijk niet gequilt. 

De dikke verstevigde kledingstoffen, genaaid op een stevige ondergrond, maken het onmogelijk om het geheel door te quilten. Het is dus eigenlijk een wandkleed van de stoffen van de kleding. Hoewel? Er is wel sprake van een zachte vulling en een achterkant dus in die zin is het weer wel een quilt. 

Wat maakt het ook uit. 

Ik ben heel blij met het eindresultaat en ik hoop dat de ontvanger dat ook zal zijn. 

Als ik de quilt overhandigd heb, zal ik hier een foto plaatsen.

Groetjes Elle

dinsdag 21 juni 2016

Geen eitje

Het afwerken van een quilt is beslist geen eitje. Het aanzetten van de bies, de randen afsnijden en dan hopen dat alles echt zo netjes recht en strak is als het daarvoor was, is geen sinecure. 

(Rare kleurtjes op de foto, paars wordt rood. Nou ja). 

Het lijkt erop dat het gaat lukken. De quilt is erg zwaar en het kost moeite om de naald door de stof te duwen. Het vastnaaien van de afwerkbies aan de achterkant is dan ook beslist niet deze avond klaar. Morgen maar weer verder dan. Gelukkig heb ik nog een paar dagen. 


1 hoek is gedaan. De volgende mag nog wat strakker. Nog een zijde en dan naar bed. 

maandag 20 juni 2016

Quilten? Nee, vilten!

Afgelopen jaar wilde ik mijn 'textiele' blik eens verruimen en besloot ik om een cursus te gaan doen genaamd: 'Textiel, gemengde technieken'. Eens op een andere, misschien wat vrijere manier leren omgaan met textiel en textiele technieken. 

De cursus begon met vilten. Nu heb ik nooit interesse in gevilte voorwerpen. Ik vind het er altijd wat rommelig uitzien en gevilte werkstukken vind ik dan ook zelden mooi. Ik houd er namelijk van als het strak afgewerkt is, als 'het' klopt, als het meetbaar en controleerbaar is. En juist dat wilde ik leren loslaten. 



Ik ging dus aan de slag met de plukken gekleurde wol op een stuk bolletjes plastic. En wat ik al wel verwacht had, om het zelf te doen is hartstikke leuk. Lekker kliederen met water en zeep. Heerlijk lichamelijk bezig zijn en van niets iets maken. Super om te doen. Want hoewel gevilte werkstukken mijn aandacht niet trekken, dacht ik wel dat het vast leuk zou zijn voor de maker om er mee bezig te zijn. 

Nadat de lap half gevilt was, legden we kastanjes onder het vilt zodat het vilt de bolvormen aannam. Ook werd er wat geregen en geplooid en vervolgens verder gevilt.


Toen het werkstuk gedroogd was, werd het nog opgeleukt met wat parelmoerkleurige kralen. In de cursus hebben we nog verschillende dingen geleerd en gedaan en na deze proeflap maakten we een echt werkstuk. Toch is dit proefje het enige van de hele cursus dat bewaard is gebleven omdat ik hem zo leuk vindt. Zo lekker ruw en puur, zo niet meetbaar en controleerbaar, zo lekker vrij en onbevangen. Ja, ik kan het wel...

Voor deze foto is het even uit de kast gehaald en op onze Noor (schapenvacht van wild schaap uit Noorwegen) gelegd. Een plaatje.

Groetjes Elle

zondag 19 juni 2016

Hard gewerkt

Vandaag heb van vanochtend acht, tot vanavond zeven uur , aan de herinneringsquilt gewerkt. De top is af. Nu nog even relaxed op de bank met de piramidequilt. Rij drie wordt eraan genaaid. 



Groetjes Elle