Af!

Natuurlijk is het gelukt om Quinty's Quilt af te hebben voor zaterdagavond. Dat het toch nog 'laatste-moment-werk' was, verbaast me niet, dat gaat meestal zo, helaas. Zo kwam het dat ik vrijdagmiddag nog ruzie zat te maken met de afwerkbies en dat ik zaterdagmiddag het label nog zat te borduren. 

Heerlijk dat er weer eens iets af is. Als Quinty in mei jarig was geweest, dan was de quilt ook af geweest want zo bewerkelijk was het allemaal niet, maar ja, als de druk nog niet hoog genoeg is, dan gebeurt er gewoon niet zoveel.

Quinty was blij dat ze de quilt nu eindelijk kreeg, ze had hem al regelmatig gezien en steeds zei ik dat het  al goed opschoot (niet dus).

Op zo'n verjaardag is het natuurlijk druk en is er helemaal geen tijd om lekker met de quilt op de bank te zitten, ze bracht de quilt dan ook linea recta naar haar kamer, op haar bed.

Hè, nu ben ik vergeten om een foto te maken van het geborduurde etiket. Daarop staat te lezen:

Quinty's Quilt

december 2011

Voor Quinty

van Elle

Voor het hele verhaal over Quinty's Quilt klik hier. Je krijgt dan alle blogs die over Quinty's Quilt gaan, onder elkaar te zien. Veel leesplezier.

Groetjes Elle

Het één is nog niet af, of.......

Om vooral maar niet in een gat te vallen na het afwerken van Quinty's Quilt, besloot ik vorige week om stof te gaan kopen voor de cornerstones van de Nearly Insane. Ik had al eerder een stofje gekocht maar daar werd ik niet blij van. Ook had ik een roodpaarse liggen die toch te donker bleek te zijn. In Quiltshop Leur kwam ik uit bij een lila stofje en "dat zou wel eens wat kunnen zijn", dacht ik. 

Omdat ik graag wilde zien hoe het stofje het zou doen tussen de blokken, besteedde ik een uurtje aan het snijden van wat vierkantjes en legde ik de boel uit op de grond. En toen........jawel...kreeg ik het "wow" gevoel. Ken je dat? Het gevoel dat het goed is, dat het klopt, dat het niet beter kan. En daar word je blij van, of niet dan? Nou, ik wel. Natuurlijk wilde ik ook graag zien hoe de cornerstones vastgenaaid aan de sashings zouden staan. Nou, dat was ook oké en ja, je begrijpt het al, natuurlijk wilde ik ook zien hoe het geheel eruit zou komen zien, dus naaide ik aan alle linkerzijdes van de blokken, de sashings met cornerstones vast. De banen werden weer op de grond gelegd en met wat spelden aan elkaar gezet zodat het geheel op de foto zou kunnen. 

Daar ligt het nu nog steeds want ik vind het leuk om er naar te kijken. En zoals je ziet moet ik nog twee banen doen. Dan ga ik beslissen of ik nieuwe, hele blokken ga maken of dat ik begin met de halve blokken, dat zal ik volgende week wel zien.

 Nu moet ik echt Quinty's Quilt gaan afwerken want morgen is het feest. 

Groetjes Elle

Gewonnen

Vanochtend op de bee liet Alida bakjes zien, die ze gemaakt heeft van vijfhoeken. Met deze vijfhoek kun je kerstballen maken, maar Alida vond het leuker om bakjes te maken voor verschillende soorten thee. Een stofjes met citroenen voor de citroenthee etc. Ze maakte ook een bakje met kerststofjes voor de winterthee en dit bakje ging ze verloten. Laat ik dat nou toch gewonnen hebben. Dat is leuk.

Ingepakt in cellofaan ziet het er zo gezellig uit.

Maar ook uitgepakt blijft het aantrekkelijk, dat vonden de muisjes ook, zo te zien.

Zijaanzicht ;)

bovenaanzicht.

Gevuld ziet het er toch het leukst uit, inmiddels wel met 1 muisje minder. 

Dank je wel Alida (van quiltgroep Boeimeer in Breda) voor dit leuke presentje.

Groetjes Elle

Eindspurt

Vandaag is mijn nichtje jarig en dus had Quinty's Quilt (de quilt met de pastelletjes) af moeten zijn. Gelukkig viert ze het pas volgend weekend, gelijk met mijn broer die volgende week jarig is. Ik heb dus nog een week. Dat gaat lukken. Het eind is in zicht, de eindsprint is ingezet.....ik ga weer quilten....


Groetjes Elle


(Binnenkort staan er echt wel weer foto's bij mijn blog).

Tasjesdief

Kan het echt zo simpel zijn?


We lopen in de stad.
Een vrouw gilt dat een jongen haar tas heeft.
Op de stoep staat een groepje jongens te kletsen, zij kijken op.
En ja, er loopt een jongen met een tas in onze richting.
Is het een grap?
Ik ga op de straat staan, in de looprichting van de jongen met de tas.
De jongen zet de tas voor me op de grond en loopt me rustig voorbij.
De vrouw komt overstuur aanlopen en is dolblij dat ze haar tas terugheeft.


Dat was het.


Elle

Wat een werk

Vandaag was ik zo moedig om mijn blogs bij weblog te exporteren en hier, bij blogspot te importeren. Dat ging niet zonder slag of stoot, al staat het bij de help-pagina in alle simpelheid beschreven. Je kunt vanuit het systeem van weblog namelijk niet zomaar importeren naar blogspot. De bestanden zullen toch echt omgezet moeten worden en tja, dat is niet zonder risico. Het is best goed gegaan, ware het niet dat alle blogs, naar het lijkt, een willekeurige categorie-naam hebben gekregen. Vele blogs zouden onder de categorie recepten of gedichten vallen. Nadat ik alles weer had verwijderd en opnieuw had geïmporteerd, nu zonder categorieën, bleek er totaal geen verschil met de eerste poging. Nu ben ik dus bezig om alle 350 berichten (gelukkig máár 350) van een nieuwe, juiste categorie-naam te voorzien. 

In web-log had ik grote foto's staan, die vanzelf klein in de blog kwamen. Nu in blogspot staan ze op het ware formaat afgedrukt. Ook de lettertypes blijken nogal verschillend. Dus, de inhoud lijkt me compleet en dat is erg prettig, hoe het er allemaal uitziet, dat weet ik nog niet helemaal. Zijn echt alle foto's meegekomen, duurt het erg lang voordat de foto's geladen zijn? We zullen het zien. Het kost wel erg veel tijd allemaal maar het lijkt erop dat ik mijn spulletjes weer bij elkaar heb.

Groetjes Elle

ps. weer niet aan het quilten vandaag, wel leuk om alle blogs weer langs te zien komen.

Hallo allemaal

Wat is het een poos geleden dat ik hier een berichtje plaatste. Hoe komt dat nu? Ik weet het eigenlijk niet, ik ben er gewoon niet zo mee bezig geweest. Het zit me ook niet zo lekker dat al mijn oude berichten nog bij weblog staan. Ik mis toch het oude en vertrouwde wel. Misschien speelt het ook mee dat ik aan een nieuwe baan ben begonnen en dat er drie weken lang iemand over de vloer kwam om een nieuwe badkamer te plaatsen. Misschien komt het ook omdat het quilten op een laag pitje staat en ja, wat moet je er dan over vertellen. Maar.... het zijn allemaal smoesjes omdat er niet echt een reden is. De nieuwe baan vraagt namelijk nog niet zoveel energie, de badkamer werd voor me gemaakt, daar hoefde ik zelf weinig aan te doen, ik heb enkele gezellige bees gehad waar ik best over had kunnen schrijven, er zijn enkele banen aan de vingerhoedjesquilt gezet die ik best had kunnen fotograferen om te laten zien en het quiltwerk aan Quinty's Quilt vordert langzaam maar zeker, al gaat het niet vlot genoeg. Dus er waren ook genoeg redenen om wel te bloggen.
Ik zou kunnen vertellen dat mijn nieuwe baan bestaat uit het begeleiden van mensen met autisme die zelfstandig gaan wonen. Ook kan ik vertellen dat ik een cursus creatief schrijven volg en ik zou zelfs wat teksten van die cursus hier kunnen plaatsen. Ook zou ik kunnen vertellen dat ik de 'introductiecursus verpakken' volg, om vanaf januari mijn man te kunnen assisteren bij zijn werk. Ook is het misschien best het vermelden waard dat ik toch wel heel blij ben dat ik na een lange periode van zoeken naar en denken over wat ik wilde op het gebied van werk, nu rust heb gevonden door het aannemen van mijn nieuwe baan en het volgen van cursussen. Eigenlijk is er vreselijk veel te vertellen. Misschien was dat wel de reden dat het bloggen even niet zo wou lukken. Ik vind het namelijk niet zo moeilijk om een beetje oppervlakkig te vertellen over lapjes maar des te moeilijker vind ik het, om te vertellen over dat waar ik persoonlijk mee bezig ben. 
Nou, wie weet gaat het binnenkort wel weer lukken. Ik denk het wel.


Groetjes Elle