Voorjaar, voegen en vouwen.

Zin in het voorjaar!
Hebben jullie dat ook? Ik trakteerde mezelf op een grote bos tulpen om het voorjaar alvast een beetje in huis te halen.

Gisteren en vandaag ben ik druk bezig geweest met het boxkleed. Gisteren ben ik de middag en een deel van de avond aan het puzzelen geweest hoe ik het wilde hebben. Vanochtend kon het begin dan echt gemaakt worden. Het schoot lekker op, het ging goed (ik hoefde niet veel los te halen, altijd prettig). Ik laat het resultaat pas zien als de top helemaal klaar is. Om er toch een indruk van te geven zal ik mijn opgestapelde spulletjes even laten zien.

Gisterenochtend was ik al vroeg bezig met het voegen van het naamplaatbord van de workshop. Met gele en bruine verf kreeg ik het voegsel goed op kleur en het bord is nu klaar:

Nu alleen nog een manier verzinnen om het bord op te hangen.
En ja, waar ik al bang voor was....... Elke lege verpakking van melk of sap wordt tot portemonneetje gevouwen. Er zijn er al verschillende weggegeven aan mensen die er enthousiast over waren. Het is leuk om ze uit te delen vooral omdat manlief in de Verpakkingen zit. Toepasselijk toch.

En zo is het weekend aardig gevuld met allerlei creatieve dingetjes. Nu ga ik eerst een frisse neus halen want je wordt toch wel een beetje duf als je urenlang met lapjes bezig bent.

Vriendinnendag

Ruim 23 jaar geleden begonnen we als jonge meiden, aan het HBO-J. We gingen met viertjes bij elkaar op een kamer tijdens de introductiedagen. Het begin van een jarenlange vriendschap. We zien elkaar nog steeds zo'n vier keer per jaar: in het voor- en najaar om lekker te shoppen en in de kerstvakantie en rond de zomervakantie als we met de kinderen erbij wat gezelligs gaan doen zoals zwemmen of spelen op de camping.
Deze keer lukte het niet om in de kerstvakantie af te spreken en besloten we om eens een workshop te gaan doen. Ik vond een leuk adres en gisteren was het zover.
Een middag lang tegels knippen en plakken onder het genot van thee en taart.
Het was ontzettend leuk om te doen en na een middagje fröbelen, is dit het resultaat:

2 schalen en 2 borden voor buiten.
Het was een intensief werk en er werd een stuk minder gekletst dan tijdens de andere vriendinnendagen. Gelukkig hadden we 's ochtends tijdens de koffie al gelegenheid om bij te kletsen en na de workshop zijn we nog gezellig uit eten geweest.

De jas van Jozef

De jas van Jozef....., hij is echt heel mooi. Gisteren zijn we naar de musical geweest en dat was fantastisch. Wat een leuke, vrolijke, kleurrijke en gezellige musical is dat. Veel humor, veel kleur, beweging en energie. Fantastische stemmen. Ik vond het geweldig!
Ik dacht dat het een wat serieuzer verhaal zou zijn maar alles werd gebracht met een vette knipoog. De farao van Egypte was een Elvis-type, de kameel kwam uit de lucht vallen en Robin en Mathhijs uit het tv-programma 'op zoek naar Jozef' (die ook in de musical zitten als broers) kwamen ook in hun eigen gedaante nog even langs toen Jozef gevangen was.


Ik vind het erg knap hoe alles vorm heeft gekregen. De teksten zijn enorm leuk (Martine Bijl zorgde voor de vertaling) en dan natuurlijk de prachtige gepatchworkte jas van Jozef. Het was een heerlijke avond uit.


Het is een echte aanrader om deze musical te gaan bezoeken. Leg de lapjes even opzij, gun je handen een avondje rust (hoewel, er moet wel flink geapplaudisseerd worden).
Ik ga op YouTube wat liedjes van de musical opzoeken om lekker na te genieten.
Groetjes,
Elle

Gelukkig worden met Genoeg? Het kan!

Dit is een portemonneetje dat gemaakt is van een lege sapverpakking. Leuk hè. Het idee vonden we in het tijdschrift 'Genoeg'. De titel van dit blog is de titel van het tijdschrift van deze maand. Ik kende het blad nog niet maar het is leuk om te lezen. Op hun website vind je de beschrijving en zelfs een filmpje hoe je het kunt maken.
Klik hier om op de site te komen. Daar staat in de rechterkolom in rode lettertjes: zelfmaakportemonneetje.


Als je de instructies volgt dan moet je 1 ding doen, namelijk beide kleppen laten zitten en niet 1 afknippen. Later krijg je de instructie om iets aan elkaar te nieten maar als je de klep niet afknipt dan kun je die omvouwen en hoef je helemaal niet te nieten.


Het klinkt zo als abracadabra maar als je bezig bent, dan zul je het vanzelf zien.
Johan heeft zijn mooie leren (maar oude) 'Castelijns en Beerense' portemonnee inmiddels ingeruild tegen een portemonneetje van een pak van 'frisse fruitdrank'.
Ik zie allerlei mogelijkheden voor leuke opbergsystemen, ik ga experimenteren met melk- en sappakken. Ik ben bang dat ik geen pak meer weg zal kunnen gooien zonder de schaar er in te zetten en er mee aan de slag te gaan.
Of ik dan het hele weekend met sappakken aan de gang geweest ben?
Nee hoor, we hebben heerlijk geschaatst op de Asterdplas, zowel zaterdag als zondag. Ook zit de blauwe rand aan de medaillonquilt.

Ik heb nog getwijfeld of ik toch nog een rand met de verschillende stofjes zal gaan maken om de blauwe rand heen maar toch dacht ik: "Nee, het is Genoeg!" Wat vinden jullie?
Verder is nu toch echt de schaar gezet in het Hollandstofje en ben ik aan het uitpluizen hoe het boxkleed zal gaan worden. Ik heb stroken gesneden van de ruitjes en ben ze op verschillende manieren aan het neerleggen. Ik ben er nog lang niet uit en blijf voorlopig schuiven en zoeken:

Er bleef nog een klein beetje tijd over om te borduren maar niet zoveel.
Het was dus een goed gevuld weekendje.

Blauw (van de kou....)

Gisteren kwamen we weer bij elkaar met ons quiltgroepje. Nadat de auto 'gekrabt' was en ik in onze spiegelgladde straat gekeerd was, kon ik voorzichtig op weg. Gezellig om elkaar weer te zien en te zien waar iedereen mee bezig is. 1 van ons was haar medaillonquilt al aan het quilten, de meeste anderen hadden het (net als ik) even laten rusten en vonden het nu een goed moment om het weer op te pakken.
Ik heb een stof gezocht voor een wat bredere rand om mijn medaillonquilt. Ik vond deze blauwe..

Misschien dat er nog een smal randje donkerblauw tussenkomt, dat ga ik nog op m'n gemakje bekijken. Eerst het lapje maar weer in het water en er banen van snijden, dan kan ik weer verder zien.
Tot gauw.
Elle

Leuke doos met leuke inhoud

Weten jullie nog dat ik leuke spulletjes had gekocht tijdens de Bee in augustus? Deze doos liet ik toen zien:

Ik had er echter nog geen bestemming voor en dus verdween deze leuke doos met doorschijnend deksel, al snel in de kast. Nu is hij echter flink gevuld, je kunt al haast raden waarmee:

Elke dag weer een feestje om de strik los te maken en deze leuke spulletjes eruit te halen:

Zondag heb ik nog flink doorgewerkt zodat nu een plank met spulletjes is geborduurd en een klein muisje dat met een bol wol zit te spelen. Ik heb het borduurpakket zo gevouwen, dat alles zichtbaar is als ik de doos openmaak, kijk maar:

Wat een gezellig, fleurig tafereeltje is het toch.
Als we dan nog verder de doos induiken, dan zien we dit:

Het zou waarschijnlijk handiger zijn als alles op van die mooie kartonnetjes zat, maar goed, zo werkt het ook, een fleurig rommeltje waar ik soms in moet zoeken.
Zo zie je maar dat het kopen van leuke opbergdozen nooit voor niets is. Ook al heb je ze niet meteen nodig, het komt later altijd wel weer van pas.

Een fris nieuw begin

Gelukkig nieuwjaar allemaal!!!
Dit jaar kwam het er niet zo van om kerstkaarten te versturen dus bij deze wens ik iedereen het allerbeste toe voor het nieuwe jaar.
Wij zijn het jaar goed begonnen. Het is zelfs gelukt om alle ouders en broers met schoonzussen te zien op 1 januari. Dat is vrij uniek.
Het schaatsen op oudjaarsdag was fantastisch. Heerlijk ijs, heerlijk zonnetje en erg gezellig om samen met vrienden lekker buiten bezig te zijn.
En nu een fris en nieuw begin met quilten. De lapjes voor het boxkleed staan in het water.
Een emmertje rood, een emmertje wit en een emmertje blauw:

Het fel blauwe en donkerblauwe lapje liggen in de wasbak:

Ondertussen ga ik verder met borduren. Ik moet immers toch wachten tot de lapjes gekrimpt, opgehangen, gedroogd en gestreken zijn. Wachten is niet erg met zo'n leuk borduurwerk onder handen.
De eerste muisjes heb ik inmiddels afgemaakt met donkere lijntjes en franse knoopjes:

Wat betreft de kans op verslaving is borduren net zo erg als quilten. Steeds ben je weer benieuwd naar hoe het werkstuk er uit zal zien nadat je dat ene draadje nog toevoegt.
Dus, ik stop weer snel met bloggen en ga gauw verder borduren.
Tot morgen.
Elle